Mijn borstvoedingsverhaal ( wat gelukkig nog niet afgelopen is)

Mijn borstvoedingsverhaal ( wat gelukkig nog niet afgelopen is)

Tijdens de zwangerschap ( en daarvoor ook al haha) wist ik het zeker: ik ga borstvoeding geven. Ik had me er al een beetje in verdiept, en we volgden ook een borstvoedingscursus. Jacob moest ook mee van mij, haha. Hij sputterde eerst een beetje tegen, wat nou als ik de enige man ben enz. Gelukkig voor hem viel dit reuze mee. Er waren 9 vrouwen en 7 mannen. Dus het is helemaal niet gek als je partner mee gaat! Er was tijdens de cursus ook veel aandacht voor de mannen, wat staat ze te wachten, wat kunnen ze doen etc. Jacob was achteraf wel blij dat hij mee gegaan was. Hoe alles in de praktijk verloopt, zie je vanzelf wel, maar het is fijn om vast een beeld te hebben.

Na de bevalling hielp een verpleegkundige, die ook bij de bevalling was, met de 1e keer aanhappen. Ze begeleide Jesse richting de tepel en liet hem zelf aanhappen. Het was heel bijzonder om hem zo aan de borst te hebben.

Helaas was zijn geboorte gewicht net te hoog voor een grafiek (als je thuis bevalt hoor je daar niks over), dus werd elke drie uur zijn bloedsuiker waarde gecontroleerd. En die was weer nét iets te laag. Hij moest minimaal 2 goede waarden hebben voordat we naar huis toe mochten. Aangezien de waarde te laag was, wilden ze gelijk bijvoeden. Sja, daar sta je dan.. als nieuwbakken moeder. Eigenlijk nog erg overrompeld door wat er allemaal gebeurd is de afgelopen uren. En dus stemden wij in om hem bij te voeden. Drie uur later.. zelfde verhaal.. Ect. Pas 12 uur na de geboorte, toen de middagdienst kwam, werd me aangeboden om te gaan kolven. Ik heb er zelf ook niet aan gedacht, maar ik vind dat de andere verpleegkundigen (van de ochtenddienst) dat ook wel hadden kunnen bedenken 😉 Ik kolfte 10 ml. Dat lijkt heel weinig, maar het is echt genoeg voor de eerste dag! Het is maar goed dat ik dat wist van het borstvoedingcursus, anders was ik waarschijnlijk heel erg teleurgesteld geweest 😉

Dit is een lijstje van de natuurlijke maaginhoud. Dit is een gemiddelde. Een baby van een paar weken kan heus wel eens 100 cc uit de borst drinken. Het kind voelt zich daarna waarschijnlijk wel alsof het nèt iets teveel gegeten heeft met kerst, maar goed 🙂

De verpleegkundige vond de melk ( colustrum ) die ik gekolfd had genoeg voor een bijvoeding. Hoezee! De 2 controle’s erna was zijn bloedsuiker ook goed. We mochten naar huis! Heel fijn. We hadden namelijk al zo’n 4.5 dag doorgebracht in het ziekenhuis, en geloof me, dat wordt je zat 😛 We kwamen bijna tegelijk met de kraamzorg aan ( ’s avonds om 22:00u). Zo fijn dat ze nog even langs kwam!

Tijdens de kraamdagen begon ik alleen erg veel last van mijn tepels te krijgen. De pijn sneed, dwars door je heen. Vreselijk! Inmiddels had ik ook 2 ‘prachtige’ kloven. Maar volgens de kraamzorg ging het echt prima met het voeden, en deed het altijd pijn en werd dat vanzelf beter. Het was net of ik me aanstelde. Maar mensen, wat een pijn. Als er iemand bij was hield ik me groot, maar zodra ik alleen was zat ik echt te huilen tijdens het voeden. De kloven werden alleen maar erger, Jesse groeide niet goed (achteraf vals geboortegewicht gehad door mij infuus bij de bevalling). En weer bijvoeding. Ik vroeg hulp bij het voeden, want zoals het nu ging zou ik het echt niet volhouden. Maar nee, alles zag er prima uit volgens de kraamzorg. Alleen voelde het echt niet prima.

Op zondagavond, een paar dagen nadat de kraamzorg weg was, belde ik huilend een lactatiekundige. Ik wilde zó graag borstvoeding blijven geven, maar ik kon Jesse niet aanleggen zonder dat ik ergens in moest knijpen (of bijten) tegen de pijn. Gelukkig kon de lactatiekundige de volgende dag al komen. Zo fijn was dat. Ze was heel rustig, observeerde eerst hoe het ging en kwam daarna met tips. Ook kwamen we tot de conclusie dat ik vaatkramp heb. Het bloed trekt dan helemaal weg uit je tepels, ze worden helemaal spierwit. Dat veroorzaakte dus (o.a.) die pijn! Ook de kloven vond ze er niet zo best uit zien. Ze had gelpads bij zich, die ik tussen de voedingen door over m’n tepels moest plakken. Daardoor genazen de kloofjes gelukkig snel. Ze had wat tips voor de vaatkramp, bijvoorbeeld regelmatig warm douchen, geen kou aan je borsten etc. Ook hielp ze me met aanleggen, en hee, dat ging veel beter dan de weken er voor.. Het trucje is dat je kind zélf aanhapt. Ik wist dat wel van het cursus maar de kraamzorg duwde zijn hoofd steeds op m’n borst, en dan is de kans dus groot dat hij niet goed aanhapt. Ook oefenden we met een fijne voedingshouding: achteroverleunend voeden. Na een paar dagen kreeg ik flink stuwing (toen Jesse 2 weken oud was). Héhé, de melkstroom was eindelijk goed op gang!

Hoe de vaatkramp is ontstaan, is nog een beetje de vraag. Je hebt namelijk ook het het syndroom van Raynaud, maar daar heb ik nog nooit last van gehad. De kans is heel groot dat het komen is door de kloven. De lactatiekundige zei dat dat wel eens vaker gebeurde. Dus: als je kloven heb, gelijk behandelen! En als het voeden niet lekker gaat, schakel dan een lactatiekundige in! Echt, het was zo waardevol voor mij!

De pijn van de vaatkramp bleef nog wel een poos. Pas na 3-4 maanden kon ik langzamerhand genieten van het voeden. En nog heb ik er weleens last van. Gelukkig echt niet meer te vergelijken met vorig jaar!

Ik voed nu bijna 15 maanden. Het streven is om de WHO-norm te halen. In deze link (engels) vind je info over de WHO norm. De WHO-norm houd in om 2 jaar borstvoeding te geven op verzoek, waarvan de eerste 6 maanden exclusief borstvoeding (dus pas bijvoeden na 6 maanden). Maar belangrijker dan het halen van de WHO-norm, is dat Jesse zelf mag bepalen wanneer het goed geweest is. Als hij voor de 24 maanden al geen melk meer wil, dan is dat ook prima. Voor nu drinkt hij nog zo’n 6 keer per dag. Ergens tussen 5.30-7.00, om 8.00 een poosje teuten, om 12.30 voor hij naar bed gaat, om 17.00, om 19.00 als hij naar bed gaat, en om 22.30. En als hij heel hard gevallen is krijgt hij ook gewoon een slok tussendoor 🙂 . En ook ’s nachts wil hij weleens een slok, zeker na een drukke dag. Het is heel handig om nog te voeden, vind ik. Afgelopen winter was Jesse bijvoorbeeld echt goed ziek. Hij wilde niks, alleen de borst. Op zulke momenten ben ik extra blij dat ik hem nog voed!

Ben er eigenlijk ook wel trots op dat het al 15 maanden lukt om borstvoeding te geven. Ik ben niet zo’n doorzetter van mezelf, en de eerste maanden heb ik echt een paar keer op het punt gestaan om er mee te stoppen. Ik zat de eerste maanden vaak huilend (van de pijn) te voeden, niet zo leuk. Toch zou ik het er bij een eventuele 2e wel weer voor over hebben. Misschien heb ik dan wel helemaal geen last van vaatkramp, misschien wel. Geen idee, dat zie ik dan wel weer. Jacob merkte nog een keer fijntjes op: “Schat, het lijkt wel alsof je al je doorzettingsvermogen tot nu toe opgespaard hebt”. Uugggrhhh… 😉 Maar hij bedoelde het heel lief hoor 🙂 ♥

Ik ben wel een beetje de ‘hippie’ van de familie door lang te voeden. Het is helemaal niet bekend, dat het goed is om lang te voeden. Er zijn zat familieleden de het overdreven vinden haha. Maar door er open over te zijn hoop ik anderen ook te inspireren om lang te voeden. Veel mensen zijn eigenlijk heel nieuwsgierig waarom je het doet, is mijn ervaring. En dat vind ik leuk 🙂

Geef jij borstvoeding, of heb je borstvoeding gegeven? Heb je ook lang gevoed?

 


12 gedachten over “Mijn borstvoedingsverhaal ( wat gelukkig nog niet afgelopen is)

  1. Wat een leuke foto’s van je zoontje aan de borst! Ik had nog nooit van vaatkramp gehoord, het klinkt niet fijn! Zo zie je maar wat juiste hulp en aanmoediging én natuurlijk je eigen doorzettingsvermogen kan doen!
    Ik heb onze 4 kinderen ook allemaal borstvoeding gegeven, het kortste was 13 maanden en het langste (de laatste natuurlijk 😉 was 3 jaar ongeveer.
    Ze is nu bijna 4, en ik mis het nog wel eens 😉

    1. Nee ’t is niet zo fijn. Het is een hele brandende of snijdende pijn, door je borst heen. Een verstopt melkkliertje is er niks bij in ieder geval.
      Ja doorzettingsvermogen, dat ben ik nou vergeten te noemen. Ik ga het nog even toevoegen zo. Wel een leuke anekdote (vind ik zelf).
      Wauw, wat goed! Leuk om te lezen! Ik denk dat ik het ook ga missen als Jesse tzt besluit dat het goed geweest is! (of de melk niet mee wil door bijv een nieuwe zwangerschap)

  2. Wat knap dat je doorgezet hebt! Ik heb mijn 2 kinderen ook allebei borstvoeding gegeven, helaas in het begin ook niet pijnloos. Tepels moeten er blijkbaar echt aan wennen. Helaas weigerden allebei de kinderen bij 8 maanden de bv. Heel jammer. Maar ze hebben het wel mooi 8 maanden gehad 😉

    1. Ja d’r moet wel een beetje eelt op komen 😛
      Jammer dat ze allebei bij 8 maanden weigerden! Maar zeker, ze hebben het mooi wel 8 maanden gehad! Het is zo’n knus moment samen hè! 🙂

  3. Knap dat je doorgezet hebt! De meeste waren gestopt. Zei de kraamverzorgster bij mij ook. Ik hen ook bij vlagen last van vaatkramp maar niet zo heel erg.

    Langzame, beetje lastige start bij de eerste. Inmiddels voed ik ruim 4,5 jaar aan één stuk. De oudste stopte zelf, een paar weken na de geboorte van haar zusje. Sommige zullen dat een beetje vreemd vinden.

    De meeste weten het geeneens. Ik volg gewoon me gevoel/ de natuur en laat ze zelf beslissen wanneer ze stoppen willen.

    Ik ben ook op borstvoedings curses geweest en raad het iedereen aan die borstvoeding wil hem geven.

    1. Ja, en ik had aan iedereen verkondigd dat ik borstvoeding zou geven, haha dus ik moest ook wel een beetje.
      Heerlijk dat ze zo haar eigen moment gekozen heeft om te stoppen. Ik hoop ook echt dat Jesse dat ook gaat doen! 🙂
      Tandem voeden lijkt me ook heel bijzonder!

  4. Ook ik heb in het begin heel veel pijn gehad. Deels rugpijn door het wennen aan de houding, en ook veel tepelpijn. De eerste weken zeker, maar ik weet niet meer precies hoe lang (verdrongen ;))

    Volgens mij had het ook deels te maken met het feit dat Vera niet netjes aanhapte, en haar mond niet genoeg open deed. Want toen ze wat ouder werd ging het vanzelf beter. En de eerste voedingen duurden vaak behoorlijk lang, ook omdat ze steeds in slaap viel. Tegenwoordig (ze is nu 13 mnd) drinkt ze een hele maaltijd in een paar minuten!

    Maar ook ik ben blij dat ik volgehouden heb, die eerste paar weken pijn wegen niet op tegen de maanden genot en gemak!

    1. Ja rugpijn had ik vooral ’s nachts, de eerste maanden. Een hele andere slaaphouding dan wat ik gewend was. Haha ja de ergste pijn aan mn tepels kan ik me ook niet meer herinneren (gelukkig!).
      Ja dat zou goed kunnen, dat het door het aanhappen komt. Jesse kon soms ook heel slordig aanhappen, maar de lactatiekundige had laten zien hoe het er uit moest zien (hoe de lippen moesten zitten enz), dus zodra dat er niet goed uit zag (of het niet goed voelde) koppelde ik hem af en mocht hij t nog een keer proberen 🙂
      Ze gaan steeds efficiënter drinken ja. Jesse kan ook snel drinken, maar hij ligt ook graag een poos te teuten.
      Inderdaad, het is zo ideaal, altijd bij je, juiste temperatuur, geweldige troost etc.
      Wil jij afwachten tot Vera het goed geweest vind?

      1. Ja ik laat het gewoon aan Vera over, zolang ze het nodig heeft heeft zij het nodig. Ik ben wel van plan om in maart 2018 weer 2 dagen te gaan werken maar ik verwacht dat ze tegen die tijd (bijna 2) al een stuk minder vaak drinkt en dat we dat wel kunnen regelen. Wellicht drinkt ze alleen in de ochtend en avond dan? Anders toch wat kolven. Vanaf dat moment gaat Maarten 2 dagen minder werken en delen we de zorg op, ook leuk voor Maarten en goed voor hun band.

        Ja teuten doet ze ook graag, en met dit warme weer slaap ik zonder shirt en dat is blijkbaar een uitnodiging om ook aan de andere borst/tepel te zitten 🙂

        Ik heb trouwens even opgezocht hoe die vaatkramp er uit ziet en volgens mij heb ik dat ook gehad. Stond mij iets van bij dat mijn tepels af en toe wit waren, maar ik heb hier nooit een lactatiekundige gehad. Afkoppelen is in theorie leuk maar het aanhappen deed steeds zo’n zeer dat ik het soms maar liet. Ach, het is over en het gaat goed 🙂

        1. Leuk, om zo de zorg te verdelen. Denk dat ze dan 1 á 2x drinkt ja, verwacht dat Jesse dat ook doet tegen die tijd. Drinkt nu nog 6x haha.
          Haha o ja.. ding dong (met je tepel), knijpen, eraan trekken.. Jesse steekt gewoon z’n arm onder mn shirt :mrgreen: Ik heb het liever niet maar soms word ik wakker terwijl hij zit te friemelen haha.
          Ja klopt, de eerste maanden liet ik het ook maar. Verkeerd aangehapt drinken was minder pijnlijk dan opnieuw aanhappen. Maar nu ben ik er wel heel consequent in. Hij kan het, dus huppa, even overnieuw.

  5. O, die vaatkramp, ja dat is echt heel pijnlijk!! Bij de eerste heb ik er ook heel veel (en lang) last van gehad. In het begin had ik ook kloofjes, nooit geweten dat het daardoor kon komen, zo heb ik weer iets van je geleerd 😉 Na een half jaar (toen ze minder bv kreeg en ook andere dingen werd het minder, maar eigenlijk is het wel de hele borstvoedingsperiode gebleven. Bij de eerste moest ik met 11 maanden van de één op de andere dag stoppen met bv omdat ik toen zelf (door andere lichamelijke problemen) ineens heel veel medicijnen moest gaan slikken en bovendien zelf uitgedroogd was…. Dat vond ik zó erg, wilde ook blijven voeden tot ze het zelf niet meer wilde… Bij de 2e en 3e nooit meer last gehad van vaatkramp (gelukkig). Wel bij alle 3 wel eens borstontsteking, vooral zo rond de 2e/ 3e week. De 2e en 3e weigerden flesvoeding (als ik bijv. aan het werk was) zij hebben 13 en 15 maanden bv gehad. De 2e dronk heel de dag niets, kreeg dan ook met 3 maanden al uit een gewoon glas wat water om niet uittedrogen en m’n kolftijd op het werk gebruikte ik om later te beginnen en eerder naar huis te gaan… Bij de 3e had ik een jaar volledig ouderschaps verlof, wat geweldig! Geen gedoe met kolfen etc. In die 15 maanden heb ik echt vrijwel niet gekolft. Gewoon lekker thuis op verzoek 😉 Na de bv dronken ze hier meteen uit een glas, want fles/ tuitbeker etc., dat wilden ze nog steeds absoluut niet! In m’n omgeving merkte ik soms best wel dat ze het raar vonden zo lang te voeden. Tja, ieder z’n keuze… Geniet van de fijne bvmomentjes met je zoontje!!

    1. Dat lijkt mij ook heel erg ja, als je zo van de ene op de andere dag moet stoppen. Heftig, uitgedroogd!
      Goede hoop voor mij dus dat het bij een evt 2e niet terugkomt.
      Jesse weigerde de fles ook, af en toe pikte hij het. Pas rond z’n 1e verjaardag ging hij uit een flesje drinken als mn zusje oppaste. Komt niet zo vaak voor, maar fijn dat hij dan wel een flesje neemt (voor het slapen gaan). Ik heb weleens gekolfd, en had een mooi voorraadje melk staan maar melk die ingevroren is geweest hoeft meneer niet.. haha!
      Ik werk niet. Ik paste op bij een oom en tante. Ze vonden het heel leuk als ik Jesse mee zou nemen maar ik zag het zelf niet zo zitten. Ben achteraf heel blij dat ik ervoor gekozen heb om te stoppen met werken, want anders was ik echt gestopt met borstvoeding geven ( icm met de pijn was het gewoon niet te doen geweest).
      Jesse drink uit een rietjesbeker, en uit een gewone beker. Tuitbekers enz heel soms, maar het lukt hem niet echt om daar goed uit te drinken. Vind ik niet erg, want ik heb liever dat hij snel uit een beker kan drinken 🙂
      Bedankt voor je reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *