Slaapjes overdag

Slaapjes overdag

Al eerder schreef ik over samen slapen. Vandaag wil ik wat schrijven over de slaapjes overdag.

De eerste maanden van Jesse’s leven heeft hij vooral veel op schoot of in de draagdoek geslapen. Zodra je ook maar een poging deed om hem op bed te leggen, zette hij een geweldige keel op, om vervolgens helemaal overstuur te raken. En dat willen wij niet. Wij willen geen overstuur kind, en dus hebben wij het op onze eigen manier aangepakt met Jesse z’n slaapjes. We kregen namelijk vooral veel ‘tips’om hem maar te laten krijsen, daar leren ze van, ze geven het vanzelf op ( wuttt!!), je verwend hem, hij manipuleert je ( jaaa echt!). Een babytje van een maand. Jahaa, dat zijn loeders hoor, die weten al precies hoe ze moeten manipuleren 😉

Tssss..

Neeee!! NATUURLIJK niet! Een baby die huilt, daar is wat mee. Die moet een schone broek, heeft last van krampjes, heeft honger, etc, of: wil gewoon bij je zijn! Na 9 maanden warm en veilig in een buik, leef je nu ineens in een koude wereld, laten ze je alleen, zonder vertrouwde geluiden (zoals mama’s stem of hartslag). Wat denk je zelf? Ik zou ook graag op een veilige, vertrouwde en warme plek willen zijn.

En dus sliep Jesse bij mij in de buurt. Zoals eerder gezegd, op schoot of in de draagdoek, maar soms ook in de wagenbak beneden, box of gewoon samen in bed ( want ik kon ook weleens wat extra slaap gebruiken 🙂 ). Toen Jesse 4-5 maanden oud was vond ik het wel fijn als hij 1x per dag een slaapje in zijn eigen bedje zou doen, zodat ik ook even wat in huis kon doen. Dus voedde ik hem beneden in slaap, en legde hem daarna over in bed. Soms werd hij weer wakker, en moest ik het opnieuw proberen. Dat frustrerende me weleens, maar als ik nu terug kijk, zou ik het bij een eventueel 2e kind absoluut weer zo doen.

Toen Jesse 8 maanden oud was kregen we de sleutel van dit huis. Een stressvolle tijd, voor ons alle drie. Er moest veel gebeuren, steeds een uur heen en een uur terug rijden.. Gevolg was dat Jesse niet meer naar bed wilde. Zodra ik hem slapend weglegde, was hij gelijk wakker en zette het op een krijsen. Hij heeft toen veel op de bank, in de draagdoek en samen met mij op bed (of de bank) geslapen. Het duurde na de verhuizing nog wel even voordat Jesse weer lekker op bed wilde slapen. Na een paar weken kon ik hem weer slapend op bed leggen, en sliep hij meestal verder. Z’n 2e slaapje deed hij vaak in de draagzak of draagdoek, op m’n rug.

Toen hij zo’n 13 maanden was, werd hij flink ziek, en sindsdien kan ik hem op bed leggen, en valt hij zelf in slaap. En dat is goed zo. Hij was er nu blijkbaar zelf aan toe. Ook toen hij weer beter was viel hij gewoon zelf in slaap. Geen gehuil, niks. Als hij wel huilt (gebeurd soms) gaan we even kijken, en na nog een keer instoppen valt hij eigenlijk altijd daarna in slaap.  Eerder was hij ’s avonds ook op tot wij naar bed gingen, en nu ligt hij rond 19:00 op bed. We moesten er erg aan wennen dat hij niet meer rond kroop, maar het is ook wel erg fijn om ’s avonds tijd voor jezelf en elkaar te hebben. En als we ’s avonds naar bed gaan, halen we hem uit zijn ledikantje en komt hij lekker bij ons in bed 🙂 Want samen slapen is toch het fijnst!

Jesse kan het zelf niet zeggen natuurlijk, maar ik weet zeker dat hij daar net zo van geniet als wij! ♥

2 gedachten over “Slaapjes overdag

  1. Ah, wat een verademing zowel dit blogje als over het samen slapen. Hier ging het eigenlijk net zo, bij het ene kind meer als bij de ander. Oudste sliep al heel snel in haar eigen bed, maar dutjes overdag deed ze ook het liefste bij mij 😉 Middelste en jongste herken ik zooooo veel uit jouw verhaal. En daar zei ik meestal niet veel over, want dan kreeg ik zo veel commentaar op….

    1. Hee, wat leuk om te lezen! Ik was (en ben) en zelf heel open over (stiekem ook wel een beetje om juist een reactie uit te lokken), en heb het best te verduren gehad af en toe. Maar ook reacties gekregen zoals jouw reactie nu, en daar word ik echt blij van 🙂 Het is zo natuurlijk om samen te slapen! Punt is alleen dat het helemaal niet gangbaar meer is. Een kind moet snel zelf (door)slapen enz. Ook op het consultatiebureau pushen ze daar erg op (mijn ervaring iig).
      Ik ben blij dat wij ons gevoel volgen, en zo te lezen hebben jullie dat ook gedaan! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *